Mijn moeder was ooit administratief medewerker bij Ornatex in Kerkrade voor een paar dagen in de week. Dat bedrijf produceerde Lycra voor het niet smetvrije Amerikaanse bedrijf Dupont. Destijds werkte mijn vader zo’n 40+ uur per week op de verkoopafdeling van een krantendrukkerij. Opa en oma konden niet alle dagen oppassen en kinderopvang was nog even geen optie. De auteur was nog geen jaar oud toen hij daarom op een dag door zijn moeder werd meegenomen naar haar werk.
De gevestigde orde ontmantelen
De eerste keer dat dit gebeurde, probeerde een chef mijn moeder duidelijk te maken dat de administratieve afdeling niet diende als kinderopvang. Hierop deelde mijn moeder hem mede dat dat best zo kon zijn, maar dat ze zich hier verder weinig van zou aantrekken. Ze was toen al niet zo onder de indruk van gezag en ik was toen al erg kalm. Deze combinatie maakte dat ik grote delen van werkdagen onder een bureau heb doorgebracht zonder dat iemand daar last van had. Soms komt mijn moeder oud collega’s tegen. Allen herinneren zich mijn aanwezigheid op de werkvloer. Ik sluit niet uit dat ook het geven van borstvoeding daar iets mee te maken heeft. Wanneer ik nu onder een bureau lig, voel ik helaas niets bijzonders. Ik heb het geprobeerd.
Later hebben mijn ouders een wijkagentschap beheerd voor een grote nationale krantenorganisatie die van grote koppen houdt, alvorens de normale werkdag te starten. Nog wat later ging mijn vader zo’n 60 uur per week werken als verkoper. 200 kilometer van huis, want de kinderen wilden niet verhuizen. Mijn moeder begon een eigen fitness-school. Een leven lang vroeg op, veel werken en sporten, met twee kinderen, een eigen huis, allemaal huisdieren en een alcoholprobleem om te onderhouden. Ik geef het je te doen.
Boomerbashen
Het komt niet meer zelden voor dat ik hoor dat boomers zoals mijn moeder ervoor zouden hebben gezorgd dat jongere generaties niet op hetzelfde welvaartsniveau kunnen komen als zij. Dit wordt steeds vaker gepresenteerd als iets dat georganiseerd is, iets verwijtbaars.
Wanneer je naar het dierenrijk kijkt, is het de mens als dier te vergeven dat hij op een gegeven moment een claim legt op de welvaart van de oudere dieren. De mensen die de boomers van alles verwijten, zien zichzelf vast niet als dier. Hoogdravende en nobele zaken worden door deze moraalridders erbij gehaald. Eerlijkheid, gelijkwaardigheid, rechtvaardigheid.
De principiële mens
Mijn favoriete Nederlandse televisieprogramma is Mr. Frank Visser Doet Uitspraak en voorheen De Rijdende Rechter, met mr. Frank Visser uiteraard. Als groot fan van dit programma heb ik in de vele jaren dat ik kijk het “het gaat niet om het geld maar om het principe” -argument voorbij horen komen. Dit argument wordt meestal aangewend door mensen die niet kunnen/willen inzien dat hun intrinsieke motivatie lelijk is en daarom morele principes naar buiten communiceren en naar binnen geloven. De verwachting is hierbij dat de aanschouwer en de boodschapper van het vermeende onrecht denkt: “hier hebben we te maken met een rechtschapen en ontwikkeld mens. Dat ben ik ook. Dit steun ik!” Wat er werkelijk gebeurt, is dat de kijker thuis onmiddellijk door de onzin heen prikt en denkt: “Ja ja. Het principe… Een principe blijft ook overeind zonder geldelijke claim, dus waarom ligt die dan nog op tafel?”
Wee mij
Zodra het onze eigen zaken aangaat, willen we principes snel laten varen. We worden minder barmhartig of zelfs vijandelijk naar dat wat onze claims bedreigt. Een denkfout die volgens mij veel gemaakt wordt is: Iets is in mijn nadeel en daarom is het slecht. Verder dan dat gaat: wie iets heeft dat ik claim is tegen mij/mijn vijand. Ook bij het boomerbashen zie ik het hier vaker mis gaan.
Er zit een zekere ironie in het geweeklaag over de riante materiele positie van de boomer: door de kinderen te voorzien van een voorheen ongekende hoeveelheid middelen en mogelijkheden -vier vinkjes aan het woord hier- heeft de boomer een generatie gecreëerd die zag dat als je hard werkt, je daarvoor beloond wordt, maar dat heeft kunnen doen vanuit het nooit aangevochten wensdenken dat dit vanzelfsprekend is. We deden braaf wat er verwacht werd en niemand wist beter. Toen kwam de uitwerking van neo-liberalisme als religie om de hoek kijken en het was te laat.
Gezien de demografie
Had ik het werkelijk anders gedaan? Leef ik niet gewoon mijn leven, met de mogelijkheden en onzekerheden die daarin langskomen, veelal van dag tot dag, met beste intenties, zonder glazen bol en in de hoop dat het allemaal op zijn pootjes terecht komt, net als mijn boomer ouders destijds?
Durf jij te beweren dat je wanneer je werkt aan je leven, je altijd eerst aan de eerlijke verdeling van kapitaal en welvaart denk ten aanzien van toekomstige generaties? Dat je denkt: “In plaats van aan mijn hypotheek of huur, vakanties, auto, verbouwingkjes, spulletjes en kleertjes te denken, maak ik pas op de plaats. Gezien de demografie is mijn geld voor mijn kinderen harder nodig dan voor mij nu, wil alles eerlijk blijven. Daarom leef ik sober! Dat moet nu eenmaal. Anders zeggen ze later dat ik inhalig ben. Belast mij alsjeblieft meer!”
Nur ein Tier
De mens denk niet ver vooruit. Het grootste gedeelte van onze geschiedenis konden we blij zijn als we de volgende dag haalden. Daarom grijpen we onze kans. Wees gerust, je kinderen gaan dingen ervaren waarvan ze jou de schuld gaan geven. Dan hoor jij jezelf zeggen: Ik heb toch niets verkeerd gedaan? Vind je dan dat je het slecht hebt? Hoe had ik dat moeten weten?
Verwend kind van de antiheld
- Vakbond
- Besef tot welke klasse je écht behoort
- Stemmen met kennis van bovenstaande
- Protest
- Rellen
- Kraken
- Je laten kennen is niet stoer
- Natuurlijk mag je zeggen dat ik een lul ben
- Je kind mee naar het werk nemen en de middelvinger opsteken
- Dan maar iedere dag naar Utrecht rijden vanuit Zuid-Limburg voor meer opties voor het gezin
Dit wint het in welke economie dan ook van:
- Deeltijd geeft meer vrijheid
- Maar mijn zelfontplooiing dan?
- Wat is kinderen hebben toch zwaar hè?
- Je mag niet zeggen dat ik een lul ben
- Dit is misschien wel zo, maar ik voel het anders
- Waarom is dit niet gewoon geregeld?
- Waarom is uit eten gaan zo duur geworden?
Verworven vs georven
Boomers bevonden zich in de enige wereld die zij kenden en daarvan plukten ze de vruchten toen ze de leeftijd hadden om te plukken. Nu eten ze. Dat jij dadelijk meer mag serveren dan je eet maakt je niet zielig.
Is het desondanks niet onuitstaanbaar met welk soort grijnzende Vitaepro/Meubelzorg/nieuwste caravan/SUV die je niet kan besturen-muil en schouderophalerij de boomer de scheefgroei tussen de generaties ondergaat? Ja, ze zijn onuitstaanbaar, zoals ze als een genitale wrat pontificaal in zicht het lekker goed hebben terwijl jij overal die wit grijze koppen ziet en weet: dit zit er voor mij niet in.
Ook zijn ze onuitstaanbaar goed geweest in voor zichzelf zorgen. En voor voor jou, want ze willen veelal dat men van de erfbelasting afblijft.
Naast een favoriet Nederlands televisieprogamma heb ik ook een favoriet fantasy karakter: Sandor Clegane. Sandor keeps it real.
