Misschien komt het door mijn afwezigheid op social media, maar ik zie Liefde Is dus nergens meer. U weet wel, die tekeningen van een kortbenig stel met een tekst eronder die hun liefde onderstreept. Heb je geen lief, dan is het een irritant klotestripje. Heb je wel iemand en herken je iets in de tekst, bewijst dit dat jij of je partner echt een schatje is. Is het niet herkenbaar, dan ben je misschien een beetje een hork of horkin.
Een baan behouden
Ooit werkte ik, gesubsidieerd door het UWV, als avondconciërge bij een scholengemeenschap. Daar “beveiligde” ik ‘s avonds het gebouw. Ook zorgde ik dat sportverenigingen de gymzalen konden gebruiken en dat de kleedkamers gedweild werden. Toch bestond de baan grotendeels uit in een hok zitten. In dat hok begon ik te schrijven. Na vele professionele debacles, leek het erop dat ik een baan kon behouden voor een periode van langer dan twee maanden. Het leven kreeg een zeker ritme.
Bij dat ritme hoorde dat op zaterdag een vriend langskwam met een Playstation, twee Guitar Hero gitaren, een lading metal cd’s en een tree JAEGER halve liters. Dat merk bestaat volgens mij niet meer. Om mijn paranoia niet verder uit de hand te laten lopen, rookte ik al een tijdje geen wiet meer. Daarom rookte de vriend voor twee, wat gezien zijn ADHD niet het effect had wat je hierbij zou verwachten. Het werd niet zelden later dan 03:00u en steevast zetten we Amnesiac van Radiohead op om bij in slaap te vallen.
De onderkin
Dit alles lijkt een oppervlakkige bezigheid die niet leidt tot levensveranderende inzichten. Lijkt. Want op een avond vol diepzinnig gefilosofeer en Jaeger inname, merkten we op dat we allebei een onderkin hadden. Maar wat wisten we eigenlijk écht over deze onderkin? Wat was zijn raison d’être?
de Onderkin zelfst.naamw.
| Uitspraak: | ondûrkin |
| Afbreekpatroon: | on·der·kin |
De onderkin is een parasiterend, intelligent, maar motorisch beperkt organisme dat in de nacht actief is. Wanneer de gastheer slaapt en voldoende bier gedronken heeft, maakt de onderkin zich los van de gastheer. Dan hopt de onderkin weg naar de dichtstbijzijnde onderkinnenconventie. Bij dit hoppen maakt de onderkin een typisch geluid: “Bwup...bwup”. De onderkinnenconventie is een belangrijk onderdeel van de sociale structuur van onderkinnen. Het hoofddoel van de conventies, waarvan er altijd een bij u in de buurt is, is het bespreken van manieren om de gastheer aan te zetten tot onproductief gedrag.
De onderkinnenval
Als we ooit nog iets van ons leven wilden maken, moesten we de onderkinnen stoppen. Om meer over de soort te weten te komen, wilden we er een vangen, opdat deze ondervraagd kon worden. We schatten in dat een onderkin die los is van de gastheer waarschijnlijk kaas eet. Met dit in het achterhoofd, maakten we een onderkinnenval. Deze plaatsen we in een gezamenlijke keuken. Omdat dit een zeer serieuze aangelegenheid was, plakten we een briefje op de voordeur van het pand.
“In de keuken op de 1e verdieping staat een onderkinnenval. Gelieve niet van de kaas te eten als je leven je lief is!”
Huisgenoot D
Op zondagmiddag kwam huisgenoot D terug van zijn werk. Huisgenoot D klopte aan. “Wat is dat nou voor iets raars met dat blaadje over een onderkinnenval?,” zei hij, toen ik mijn kamerdeur opende. “Dat is voor andere mensen helemaal niet grappig, zoiets. Het is gewoon heel raar.” Hoewel we inmiddels nuchter waren, probeerden we huisgenoot D te overtuigen van het nut van de val. Huisgenoot D liep weg.
Huisgenoot D was iemand die soms midden in de nacht, als hij doorhad dat je nog wakker was, je kamerdeur openzwaaide en dan: “MOSSEL MOSSEL!” riep, waarna hij meteen de deur sloot en naar zijn kamer ging. Als hij dit raar vond, waren we dan wel op de goede weg?
We besloten dat activisme nu eenmaal niet noodzakelijk tot begrip en populariteit leidt, maar vaak wel hard nodig is. De onderkinnenval bleef staan. Helaas bleek de onderkin een te intelligent schepsel om in de val te trappen.
Vriendschap is
Een week geleden bezocht ik de communie van de dochter van de vriend in kwestie. Er waren veel kinderen, blauw licht en een springkussen. Hij ziet er beter uit dan toen. Inmiddels hebben we beiden geen onderkin meer. We zijn productiever dan ooit, maar we waren nog nooit zo moe. Misschien was de onderkin geen parasiet. Misschien was er sprake van mutualisme. Geen van ons beiden zal waarschijnlijk ooit nog in slaap vallen iets na 03:00u, met de kleren aan, met Amnesiac op de achtergrond, daarbij niet doorhebbend dat de onderkin zich losmaakt en naar een conventie gaat. “Bwup…bwup”.
